عباس قديانى
571
فرهنگ جامع تاريخ ايران ( فارسى )
690 ه . ق . ) ارغون خان به مخالفان او پيوست ، و در دفع سعد الدولهء يهودى اهتمام كرد . پس از وفات ارغون ، هواخواه سلطنت بايدو خان شد ، به همين جهت ، گيخاتو خان پس از جلوس به سلطنت ، او را تنبيه كرد ، اما پس از آن او را دلجويى نمود . در آخر عهد گيخاتو ، كه بايدو خان به دعوى سلطنت برخاست ، طغاجار نويان به دو پيوست ، و بايدو پس از رسيدن به سلطنت ( 694 ه . ق . ) ، او را منصب امير الامرايى داد و سپس به حكومت روم فرستاد . طغاجار در نهان در صدد برچيدن بساط سلطنت بايدو و رسانيدن غازان خان به سلطنت نشست ( 694 ه . ق . ) طغارخان را براى جلوگيرى از دخالتهاى احتمالى وى به امارت و محافظت روم فرستاد . اما چون وجود وى مايهء فساد بود ، مأمورى به دنبال او فرستاد و او به امر غازان ، طغارجار را به قتل رسانيد . طغا خان پادشاه ماوراء النهر از سلسلهء ايلك خانيان ، برادر و جانشين ايلك خان . گويند در زمان او لشكرى از تركستان چين به جنگ وى و به قصد ممالك اسلامى درآمد ، ولى طغا خان به يارى مسلمانان ممالك همسايهء آن لشكر را مغلوب كرد . پس از او ، برادرش ارسلان خان ابن على سلطنت يافت . طغانشاه ابو الفوارس شمس الدوله طغانشاه ابن آلب ارسلان ، متوفى 465 ه . ق . ، شاهزادهء سلجوقى ، پسر آلب ارسلان . وى در زمان حيات پدر حكومت خراسان داشت ، و در هرات مىزيست . بعد از وفات آلب ارسلان نيز ملكشاه سلجوقى حكومت خراسان را همچنان به طغانشاه باز گذاشت ، ولى طغانشاه چندى بعد طريق عصيان پيش گرفت ، و ملكشاه او را معزول كرده به قلعهء اصفهان فرستاد . طغانشاه ابن مؤيد حاكم نيشابور در عهد سلاجقه به سالهاى ( 569 - 581 ه . ق . ) ، از امراى سلسلهء آل مؤيد و پسر مؤيد آىبه . بعد از پدر در نيشابور به حكومت نشست . بعد از وى پسرش سنجر شاه به امارت نشست . در 583 ه . ق . ، تكش خوارزمشاه شادياخ بگشود ، و حكومت آل مؤيد به پايان رسيد . طغاى بوقاشيخ يكى از امراى عصر مغول . طغاى خان از قوم قراختاى و يكى از سرداران امير تيمور و مادر شاهرخ ميرزا كه بعد از امير تيمور به سلطنت رسيد . طغتكين طغتكين اتابك پسر تاج الدين تنش مؤسس سلسلهء اتابكان دمشق . ( 497 - 548 ه . ق . ) . طغرا - طغرى نشان و علامت فرمانروايان غز ، كه سپس پادشاهان سلجوقى و سلاطين فرمانروايان عثمانى نيز آن را اقتباس كردند ، به تدريج نشان دولت و مملكت گرديد ، و نه فقط فرمانها ، بلكه قبالهها ، سكهها و كشتيهاى جنگى ، و در ايام متأخر شناسنامه ، تمبر پست ، تذكره ، و غيره را با آن نشان مىگذاشتند . طغرا از القاب سلطان ، كه آن را بر يك خط